کد مطلب: 25262       
تاریخ انتشار : ۱۳۹۷ چهارشنبه ۱۴ آذر ساعت 6:53
نسخه چاپی

فقر خانمانسوز

سید قربانعلی موسوی شیرازی // اینروزها چیزی که به چشم نمی آید فقر و بیکاری است که در پاره ای مواقع بنیان خانواده ها را تهدید می‌کند و کمتر کسی به آن می پردازد،  سیاست و سیاسی بازی همه ی فضا های مجازی و غیر مجازی را به اشغال خود در آورده است.
بیکاری جوانان که ریشه ی معضلات مربوط به آن ها ست از اولین پارامتر های وصل شده به فقر است چرا که اگر جوانان اعم از دختر و پسر  بیکار باشند بسمت انواع مفاصد تمایل پیدا کرده و کم کم به آن آلوده میشوند.
همین بیکاری در صد افراد بدون در آمد درون خانواده را بیشتر کرده و بخودی خود منشاء فقر خواهد بود و اظهر  من الشمس است که فساد را درون خانواده سوق می‌دهند،  در حالت خیلی خوش بینانه شاید کمتر فردی درون خانوار با وجود فقر حاکم بر آنها بسمت فساد نرود و اینهم مربوط میشود به باور های عمیق فرهنگی و مذهبی که در خانواده از کودکی حاکم شده است.
اما این باور شامل همه نخواهد شد،  یکی به دلیل هجوم انواع خرده فرهنگ ها و بی فرهنگی ها که با اهداف خاص و توسط استکبار جهانی برای گریزان کردن مردم از نظام طرح و برنامه ریزی شده است و متاسفانه در پاره ای از مواقع موفق هم بوده اند،  ودیگری اینکه آگاهان فرهنگ دینی نسبت به آشنا سازی جوانان کوتاهی کرده و میکنند ، چرا باید خودمان را گول بزنیم و اینگونه نشان دهیم که همه چیز امن و امان است و کوچکترین مشکلی وجود نداشته و ندارد
 واقعیت های موجود چیزی فراتر از خوش باوری ماست و باید موشکافانه به بررسی مشکلات حاصل از فقر پرداخت و راههای برون رفت از این مشکل را با کمک آگاهان به مسائل روز تجزیه و تحلیل نمود و راههای درست را به مردم نشان داد.
همه ی ما میدانیم کثرت گرانی ها و صعود پله به پله قیمت ها قدرت خرید مردم را گرفته و بیشتر خانوار ها از تامین مایحتاج ضروری نیز عاجز هستند چه برسد به اقلامی که شاید به نظر غیر ضروری بیاید مثل میوه ها که اینهم نمیشود در قالب موارد غیر ضروری گنجاند بلکه به توان خانوار بستگی خواهد داشت و غیر ضروری نیز نمیباشد اما برای عده ای جزو ضروریات به حساب نمی آید اما هست.
اگر روال افزایش قیمت ها به همین منوال باشد خطوط قرمز اکثریت خانوار ها را در بر خواهد گرفت و بیشترین جمعیت کشور را به زیر خواهد کشید و آنزمان باید منتظر فرو پاشی بنیان خانواده ها  باشیم و هیچکس از گزند این معضل بسیار خطرناک رهایی نخواهد یافت.
در استان ما بر خلاف تمامی استانها کمتر مدیری را خواهید یافت که دغدغه مشکلات مردم را داشته باشد بلکه اولین و بیشترین تفکری که داردحفظ صندلی ریاست خویش است و به هر مستمسکی دست می‌زند تا بلکه زمان بیشتری را بر آن صندلی بنشیند و بقولی مشغول حکمرانی در حوزه مدیریتی خویش باشد.
درد است در نظام مردم سالار دینی و جمهوری اسلامی مدیران فقط به فکر باقی ماندن در پست مدیریتی باشند و کمی و کاستی های درون جامعه ربطی به آنها نداشته باشد و آنها را وادار به رفع مشکل مردم ننماید.
 مردم ما مردمان صبور و قانعی هستند و با کمترین امکانات نیز روزگار میگذرانند اما این دلیل نمیشود که مدیر بفکر رفع مشکلات آنها نباشد بلکه نظام مقدس جمهوری اسلامی آنها را مکلف میکند به اولین چیزی که باید فکر کنند حکومت بر دلهای مردم باشد و لاغیر،  مدیری که فقر مردم را می بیند و قدمی هر چند کوچک بر نمیدارد لیاقت نشستن بر صندلی مدیریت را ندارد و باید آنرا به اهلش بسپارد تا باری از دوش مردم برداشته و بفکر آسان نمودن زندگی مردم در این نا بسامانی باشد
 اگر همه ی مدیران دست به دست هم بدهند شک نکنید میتوانند بار سنگین بر دوشهای مردم را سبک کرده و امید را به جامعه تزریق نمایند.
نظارت دقیق و اصولی بر بازار و قیمت گذاری مناسب و اصولی. اهمیت دادن به تولید داخلی به عنوان یکی از اهرم های تقلیل بیکاری و برطرف نمودن فقر مطلق میتواند کارساز باشد .
مقام رهبری در هر زمان میزان سختی معیشت مردم را به مسئولان گوشزد میکند و مدیران بعنوان فصل الخطاب همه ی دستور العملها باید سخنان رهبری را نصب العین خود ساخته و تمام تلاش خویش را برای آسان نمودن سختی زندگی مردم و تحت کنترول در آوردن روند صعودی قیمتها بکار ببرند ونگذارند بیش از این معیشت آنها دچار مشکل شود و در آینده ایی نه چندان دور دیگر نشود افسار آنرا بدست گرفت و راه صعود بی رویه قیمت کالاها را مسدود نمود و چنان شود که کاسه صبر مردم را لبریز نماید.
میشود همه ی این موارد را مدیریت کرد اگر دلسوزی مدبرانه مسئولان سر لوحه کارها شود.



برچسب ها : ,

تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است

نام:

نظر شما:


 

کد امنیتی: