کد مطلب: 27458       
تاریخ انتشار : ۱۳۹۸ سه شنبه ۳۱ ارديبهشت ساعت 11:49
نسخه چاپی

کودکانی که معصومیتشان پشت چراغ قرمز میدان معلم یاسوج می سوزد

دست به دست می‌چرخد و اما و اگرها مطرح می‌شود تا به پاسخ مناسبی برای این سوال برسیم که در نهایت برای ساماندهی کودکان کار چه کرده‌ایم.

بشارنیوز- "کارکردن از خروس خون تا بوق سگ" جمله ایست که شاید بارها در محاورات روزانه از آن استفاده کرده ایم و یا دست کم آن‌ را شنیده ایم. وقتی حرف از کار کردن می آید همه مردانی را تجسم می کنیم که پشت میزهای شیک اداری نشسته و درحالیکه دستی بر کیبورد کامپیوتر خود دارند، فنجان چایی هم به دست گرفته اند. اما همه واقعه به اینجا ختم نمی شود، همه کارها این چنین لذت بخش نیست و کار در سنین دیگر، جنسیت های متفاوت تر و حتی بچه گانه تر هم هست. آنهم کارکردن کودکانی که از طلوع آفتاب یاسوج در میادین شهر، پیاده روها، پشت چراغ های قرمز، پای دست فروشی ها و هرکجا که فکرش را کنید، شروع به کار و فله گی می کنند.

تا هنوز به یاد دارم که کودکی‌هایمان میان نوازش‌های مادر و مهربانی‌های پدر گذشت تا به امروز رسیدیم و همان دست‌های نوازشگر را بر سر کودکان‌مان می‌کشیم و عشق را آنچنان نثار وجودشان می‌کنیم که دیگر هیچ حرفی برای گفتن باقی نمی‌ماند.

کودکان‌مان را با چشم و دل و قلبمان محافظت می‌کنیم و لحظه به لحظه با بچگی‌هایشان قدم برمی‌داریم و با آنها یک بار دیگر بزرگ می‌شویم. هیچ چیز مانع ما نمی‌شود تا نتوانیم روزهای بهتری برایشان رقم بزنیم.

اما درست در کنار ما، کودکانی هستند که نه می‌دانند بچگی کردن چه معنایی دارد و نه از لذت و زیبایی‌اش چیزی درک کرده‌اند، آنها از همان روزهایی که کودکی‌شان آغاز شد خط بطلان بر آغازش کشیدند و نان‌آور شدند. نان‌آور خانواده‌ای که یا نمی‌توانند و یا نمی‌دانند. نمی‌دانند که چه حکمی برای کودکشان بریده‌اند، حکمی که می‌تواند حبس ابد را در خیابان‌ها و کوچه پس کوچه‌های شهر برایشان داشته باشد و شلاق بی‌مهری را بدون تایید قاضی بر بدن‌هایشان حک کند.

از کودکان کار می‌گویم، همان‌ها که صبح و شب نمی‌شناسند و آنقدر در شهر پرسه می‌زنند تا دل کسی به رحم بیاید و کالایشان را بخرد و نانی به خانه ببرند. اینها تنها یک سوی ماجراست. سوی دیگر سال‌های نوجوانی و جوانی این کودکان است که خدا می‌داند تبدیل به چه کسانی شوند. جرم و بزهکاری، خشونت، بیکاری، اعتیاد و بسیاری آسیب‌های اجتماعی بدون شک بیشتر سراغ چنین کودکانی می‌آید. کودکانی که هرگز بچگی نکردند و دغدغه نان آنها را از پا درآورده است.

بحث کودکان کار آنقدر پیچیده شده است که سوالات و ابهامات زیادی در مورد آن مطرح می‌شود. اینکه ما به عنوان شهروند چه وظیفه‌ای داریم و مسئولان به عنوان متولیان چه وظیفه‌ای. این میان چه کسی یا چه کسانی به وظایف خود عمل نمی‌کنند و ما همچنان شاهد حضور کودکان معصوم در خیابان‌ها هستیم.

ساماندهی کودکان کار یکی از دغدغه‌های مهم و اصلی مسئولان باید باشد، کودکانی که آنقدر در آینده این کشور و جامعه موثر هستند که لغزیدن پای آنها بخشی از جامعه را دچار لغزش می‌کند.

فارغ از همه این ندانم‌کاری‌ها دنبال مقصر گشتن‌ها و پاس دادن‌ها موسساتی به میان آمده‌اند و باری به دوش گرفته‌اند. موسسات مردم نهادی که دغدغه‌شان همین کودکان معصوم هستند و خدماتی به آنها ارائه می‌دهند که در حال و آینده زندگی آنها بسیار اثرگذار است.

در این باره با عضو شورای شهر باسوج که خود یکی از کارکنان نهادی خدمات رسان و حمایتی است و بیشتر از سایر اعضا با کودکان کار آشناست به گفت و گو نشستیم.

فرشید احمدی کیش در این باره می گوید: کودکان کار یک معضل اجتماعی است و  اگر این اطفال مدیریت نشوند در آینده مشکلات جدی اجتماعی را بوجود خواهند آورد.

وی که کارشناس ارشد جامعه‌شناسی است؛ می گوید: کودکان کار هم از مردم شهر جدا مانده اند و هم هر روز جلوی چشمانشان حضور دارند؛ کار می‌کنند تا گاهی کمک خرج خانواده باشند اما این اتفاق تمام کودکی آنها را خراب می کند و برای شهر هم یک معضل است که باید هرچه زودتر درباره آن چاره اندیشی کرد.

احمدی کیش خاطرنشان کرد: وظیفه اصلی ساماندهی کودکان کار با بهزیستی است که دراین باره در سال 97 جلساتی داشتیم و منتظر نتیجه هستیم. در حالیکه برای این امر نیاز به همکاری تمام دستگاههای حمایتی ازجمله بهزیستی، کمیته امداد، سازمان های مردم نهاد، شهرداری، نیروی انتظامی، دادگستری و امورخیریه داریم.

وی یادآور شد: این قشر اغلب دو دسته هستند، دسته اول کسانی هستند که نیازمند کمک مالی برای تامین زندگی و امرار معاش هستند که لازم است نهادهای حمایتی به یاری آنها بشتابند، دسته دوم نیازمند جا و مکان برای زندگی هستند و باهمکاری شهرداری باید محل زندگی برای آنها تدارک دیده شود.

این عضو شورای شهر یاسوج ابراز امیدواری کرد؛ هرچه زودتر نهادهای حمایتی به یاری کودکان کار بشتابند تا آنها هم در کنار کودکان ما از دوران شیرین زندگی خود لذت ببرند و پشت چراغ های قرمز عمر نگذرانند.



برچسب ها : ,

تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است

نام:

نظر شما: